Eerste Harthulp: de kracht van snelle diagnostiek

Het lijkt rustig op de Eerste Harthulp (EHH) van Frisius MC.De eerste patiënten van de dag zijn al geweest en na behandeling weer ontslagen, opgenomen of verder verwezen naar de polikliniek. Eén patiënt wacht nog op aanvullend onderzoek. Maar schijn bedriegt, zeggen verpleegkundig specialist Inge van Gellekom en CCU-verpleegkundige Anneke Veenstra. “De telefoon staat niet stil en vooral na de spreekuren van huisartsen zien we een toename van nieuwe patiënten.

Binnen het Hart- en Vaatcentrum is de EHH dé plek voor snelle en gerichte diagnostiek bij hartklachten. Daar worden patiënten direct onderzocht. Binnen enkele uren weten ze waar ze aan toe zijn. Het merendeel kan na het verblijf op de EHH weer naar huis. Zo worden onnodige opnames op de afdeling Cardiologie of de Cardiac Care Unit (CCU) voorkomen. Maandelijks ontvangt de EHH ongeveer 140 patiënten uit heel Friesland

“Er zijn drie patiëntencategorieën die voor de EHH in aanmerking komen”, zegt Van Gellekom. “Mensen met pijn op de borst, mensen met hartritmestoornissen en mensen met kortademigheidsklachten. Voorwaarde voor opname op de EHH is dat de patiënten stabiel zijn. De gouden standaard is ‘hemodynamisch stabiel’, dus met een goede bloeddruk, goed aanspreekbaar en met een goed zuurstofgehalte in het bloed. Niet-stabiele patiënten gaan naar de Spoedeisende Hulp of direct door naar de Cardiac Care Unit (CCU). Wanneer een patiënt die aanvankelijk stabiel was, acuut instabiel wordt is snel en deskundig handelen essentieel op de EHH. Dit is cruciaal om verdere verslechtering te voorkomen en de best mogelijke zorg te bieden’’

Patiënten die de EHH bezoeken, lopen vaak al een paar dagen rond met pijn op de borst, zegt Veenstra. “Ze voelen zich niet lekker. Ze denken: hé, wat heb ik nou? Er zijn mensen met hartklachten in hun voorgeschiedenis die bang zijn dat het weer terugkomt. Zij bellen dan met de huisarts. Bij twijfel kan de huisarts doorverwijzen naar de EHH.”

De kracht van de EHH is snelle, gerichte diagnostiek, zegt Van Gellekom. “Acute zaken sluiten we direct uit of tonen we aan. Daar hebben we onze organisatie op afgestemd. Willen we aanvullend onderzoek zoals een echo van het hart, een CT-scan of een foto van hart en longen, dan regelen we dat direct. Bij binnenkomst sluiten we de patiënt aan op de monitor en volgt bloedonderzoek. Bij een verdenking op een dreigend hartinfarct kunnen we snel zien of er sprake is van hartschade. Maar als bloedonderzoek geen afwijkingen laat zien, betekent dat niet automatisch dat er geen probleem is met de kransslagaders. We luisteren daarom goed naar het verhaal van de patiënt, bekijken het dossier en doen zo nodig aanvullend onderzoek. In korte tijd verzamelen we alle informatie die nodig is voor een goede diagnose.”

Niet iedere patiënt die de EHH verlaat, heeft uiteindelijk een hartprobleem. Pijn op de borst kan ook komen door longproblemen, buikklachten of spierpijn. In die gevallen verwijzen we gericht door. De samenwerking met andere specialisten, zoals radiologen, internisten, chirurgen en longartsen, en met de IC en de Spoedeisende Hulp, verloopt goed. De lijnen zijn kort.

De meerwaarde van de EHH is inmiddels duidelijk. Patiënten krijgen snel duidelijkheid en passende zorg. Dat geeft rust, ook voor hun naasten. Huisartsen weten de EHH goed te vinden en kunnen bij twijfel laagdrempelig overleggen met de dienstdoend cardioloog.

Ook de Spoedeisende Hulp en de CCU merken het effect.Ambulances overleggen onderweg met de dienstdoend arts en brengen stabiele patiënten met hartklachten direct naar de EHH. Zo krijgt de patiënt meteen de juiste zorg op de juiste plek. Tegelijkertijd vermindert dit de druk op andere afdelingen en voorkomen we onnodige opnames. Dat is winst voor de patiënt én voor de organisatie.